یکی از فاکتورهای اساسی و بسیار مهم در مدیریت یک وب سایت تحلیل ترافیک است. متاسفانه بسیاری از سایت های بزرگ از محاسبات بسیار ساده ایی، نظیر شمارنده ی صفحه که نشان دهنده ی تعداد ملاقات کننده ها می باشد، برای نشان دادن کاربرد استفاده می کنند. منفعت و سود واقعی این شمارنده ها ناشناخته است. یک احتمال این است که ملاقات کننده سایت ممکن است بر اساس این شمارنده درباره ماندن یا رفتن تصمیم گیری کند. اگر این شمارنده فقط چند ملاقات کننده ی اندک را نشان دهد، ممکن است فرض کنند مطلب جالب و مهمی در آنجا یافت نمی شود و آنجا را ترک کنند.

البته این شمارنده تحت کنترل کامل طراح است و تعداد بازدیدکنندگان می تواند تنظیم شود. اگر تصمیم بگیرید که این شمارنده را به مقدار خیلی بیشتری تغییر بدهید، باز هم ممکن است مشکل داشته باشید، زیرا کاربر ممکن است تصور کند که شمارنده گمراه کننده است. که می تواند باعث شک در دقت محتویات سایت گردد. در انتها اینکه کاربران نیازی به دانستن تعداد افراد ملاقات کننده ی سایت شما ندارند. علاوه بر این شمارنده های تعداد ملاقات کنندگان در اکثر سایت های با کیفیت، وجود ندارد و بسیاری از کاربران حرفه ایی تر ممکن است احساس کنند که یک سایت غیر حرفه ای و ابتدایی است.

اما چاره چیست؟ به جای شمارنده ها جهت نشان دادن بازدید کننگان سایت، باید به فایل های ثبت وقایع روی سرویس دهنده استناد کنید. زیرا نشان می دهند چه کاربرانی واقعا به یک سایت نگاه کرده اند و برای به دست آوردن اطلاعات با ارزش در مورد کاربر و نحوه عملکردش با سایت می تواند موثر باشد. مثلا با تحلیل یک فایل ثبت وقایع، می توانید ببینید کدام فایل ها را کاربران خوانده اند و کدام را نخوانده اند یا کدام مطلب را بیشتر از دیگر عناوین خوانده اند. از این اطلاعات، ممکن است تصمیم بگیرید که لیستی از صفحات با کاربرد بیشتر را در بالای سایت تبلیغ کنید و در عوض صفحات بی کاربرد را حذف نمایید. ادامه مطلب …

بعد از یه وقفه نسبتا طولانی دوباره فرصتی پیش اومد تا چیزکی بنویسیم. به قول خودمان مثلا اومدیم روزنوشت ها رو از مطالب نه چندان کامپیوتری جدا کنیم تا راحت تر باشیم و هرازگاهی چند خطی از اوضاع و احوال خود و اگر مقتضیات زمانی و مکانی اجازه داد از جامعه بگوییم. هر چند در مورد دومی تبحر کافی نداشته و نخواهم داشت .

قبل از عید فرصت بیشتری داشتم تا به وبلاگ خونی و وبلاگ نویسی ( البته فکر نکنم مال ما وبلاگ نویسی باشه، چون کمتر از خصلت های وبلاگ نویسی در آن استفاده شده و یقینا باید اظهار کنم که با وجود این که چند سواهی است در این دنیای مجازی گشت و گذاری دارم هنوز به شخصیت واقعی وبلاگ نویس دست نیافته ام و این نه تنها محتاج گذشت زمان و کسب تجربه های این مسیر است بلکه به طور گسترده ایی از قدرت ذوق و خلاقیت فرد، در این عرصه ناشی می شود) بپردازم. اما امان از این …

مگر اینکه آدم چه شخصیتی باشه که تحت تاثیر حس هایی همچون جاه طلبی یا ثروت اندوزی قرار نگیره. البته در اکثر مواقع این اختیار تام انسان نیست و مقتضیات زمانی و جامعه می تونه بالاجبار انسان رو به این سمت و سو سوق بده. نه تنها در جامعه ایرانی ما بلکه در تمام نقاط شاخص پول و درآمد معیاری شده برای طبقه بندی افراد. هر کسی پول بیشتری داره از امکانات و رفاه بیشتری برخورداره و در طبقه بالاتر جا گرفته. البته باز هم این حالات استثنایی خواهد داشت. مصداق حرف گروهی که می گویند: پول خوشبختی نمی یاره.

خلاصه اینکه عوامل فوق باعث شده تا کمتر فرصتی در این عرصه پیدا کنم. البته یکسری برنامه ها در آینده تعریف شده که اگر عملی شوند، که بعید می دانم، فرصت بیشتری برای وبلاگ نویسی اختصاص خواهم داد( قابل توجه دوستانی که از عدم بروز رسانی وبلاگ به خصوص در الوان وب گلایه دارند)

بنا به درخواست های متعدد دوستان در زمینه مقالات مربوط به اتصال دو کامپیوتر بر آن شدیم تا به صورت سلسله مراتبی روش های اتصال را آموزش دهیم. امیدوارم مورد توجه قرار گیرد.

بکارگیری کابل های سریال یا موازی برای ارتباط نسبتا قدیمی شده، اما سهولت ارتباط در اکثر مواقع ما را به این سمت سوق می دهد. اولین چیزی که نیاز دارید یک کابل Link بسیار ارزان قیمت است که در اکثر فروشگاه های کامپیوتری یافت می شود. حتی اگر قدری تبحر به خرج دهید خودتان می توانید آن را بسازید.

در اینجا می توانید راهنمایی برای ساخت کابل سریال Serial یا موازی Parallel پیدا کنید. (فراوانی و قیمت پایین آن در بازار سبب می شود که هیچ نیازی به ساخت آن نباشد، اما به هرحال جهت اطلاع دوستانی که در مورد ساختار این کابل ها علاقمند هستند بهتر است بدان رجوع کنند)

همان گونه که در عنوان هم ذکر شد این کابل می تواند بنا به نوع خود (سریال یا موازی)، به درگاه سریال کامپیوتر (Com1, Com2) وصل شود و یا به درگاه موازی (LPT)، که به دلیل سرعت بیشتر، درگاه موازی پیشنهاد می شود.

توجه داشته باشید که در این نوع ارتباط، یک کامپیوتر به عنوان میزبان Host و دیگری بعنوان مهمان Guest انتخاب می شود و سرعت تبادل اطلاعات به مراتب از روش قبل بالاتر است. برای تعریف کامپیوتر به عنوان میزبان Host مراحل زیر را دنبال کنید: ادامه مطلب …

در این مبحث به آموزش ارتباط دو کامپیوتر که ترجیحا سیستم عامل ویندوز XP را دارند خواهیم پرداخت. در این ارتباط ما از Incoming Dial-Up Connection استفاده می کنیم. یقینا این تنها روش برای ارتباط میان دو سیستم نیست. شما می توانید از کابل link موازی یا سریال، USB، یا حتی تکنولوژی بی سیم مادون قرمز موسوم به Infrared و یا Bluetooth برای ارتباط، استفاده کنید. که در پست های آتی به آن ها پرداخته خواهد شد.

آیا تا به حال برایتان پیش آمده است که خواسته باشید از بیرون از منزل مثلا در اداره به کامپیوتر شخصی خود دسترسی داشته باشید یا حتی برعکس؟ یا مثلا سایتی را طراحی کرده اید و اکنون می خواهید در یک زمان معین بدون انتقال آن به اینترنت، سرعت بارگذاری صفحات آن را به صاحب کار نشان دهید؟ یا از اینترنت دایمی اداره تان استفاده کنید؟ ( که خیلی ها رو دیدم همین کار رو انجام می دن و کلی ذوق می کنند ). یا به طور کلی تر از منابع متصل به سیستم مانند چاپگر یا اسکنر استفاده کنید؟

قبل از این که استارت کار را بزنیم توجه کنید که ویندوز XP در یک زمان از یک اتصال تلفنی و نه بیشتر استفاده می کند. اگر تعداد بیشتری سیستم را می خواهید از این طریق به هم وصل کنید باید سراغ Windows 2000 Server و یاWindows.Net Server 2003 را بگیرید. زیرا این ویندوزها هیچ محدودیتی ندارند و حتی به مراتب کار با آن ها جالب تر است.

بهتر است که بدانید در این وضعیت سرعت انتقال داده ها ما بین 28.8 تا Kbps 33.6 خواهد بود حتی اگر دو کامپیوتر از مودم های 56 Kbps استفاده کنند، چرا که برای سرعت بالاتر باید بین شرکت مخابرات و کامپیوتر سرور خط تلفن دیجیتال E1 و یا در خارج T1 کشیده شده باشد.

البته این عمل ضعف بسیار بالایی دارد و آن هم مسائل امنیتی است که از طریق ترفندهای مختلف قابل حل است. هنگامی که یک Dialup Server را تنظیم می کنید، بصورت پیش گزیده، توانایی استفاده از منابع به اشتراک گذاشته شده تمام شبکه نیز داده می شود، و این موضوع هر چند جالب و مفید است اما می تواند بسیار خطرناک نیز باشد. البته تنها کاربرانی می توانند به یک کامپیوتر Dialup Server متصل شوند که برایشان سطح دسترسی تعریف شده باشد. اما چنان چه اسم و رمز کاربری تصادفا یا عمدا در اختیار یک فرد مشکل دار و با نیت سوء قرار گیرد، قطعا همه شبکه در خطر خواهد بود. ادامه مطلب …