در این مبحث به آموزش ارتباط دو کامپیوتر که ترجیحا سیستم عامل ویندوز XP را دارند خواهیم پرداخت. در این ارتباط ما از Incoming Dial-Up Connection استفاده می کنیم. یقینا این تنها روش برای ارتباط میان دو سیستم نیست. شما می توانید از کابل link موازی یا سریال، USB، یا حتی تکنولوژی بی سیم مادون قرمز موسوم به Infrared و یا Bluetooth برای ارتباط، استفاده کنید. که در پست های آتی به آن ها پرداخته خواهد شد.

آیا تا به حال برایتان پیش آمده است که خواسته باشید از بیرون از منزل مثلا در اداره به کامپیوتر شخصی خود دسترسی داشته باشید یا حتی برعکس؟ یا مثلا سایتی را طراحی کرده اید و اکنون می خواهید در یک زمان معین بدون انتقال آن به اینترنت، سرعت بارگذاری صفحات آن را به صاحب کار نشان دهید؟ یا از اینترنت دایمی اداره تان استفاده کنید؟ ( که خیلی ها رو دیدم همین کار رو انجام می دن و کلی ذوق می کنند ). یا به طور کلی تر از منابع متصل به سیستم مانند چاپگر یا اسکنر استفاده کنید؟

قبل از این که استارت کار را بزنیم توجه کنید که ویندوز XP در یک زمان از یک اتصال تلفنی و نه بیشتر استفاده می کند. اگر تعداد بیشتری سیستم را می خواهید از این طریق به هم وصل کنید باید سراغ Windows 2000 Server و یاWindows.Net Server 2003 را بگیرید. زیرا این ویندوزها هیچ محدودیتی ندارند و حتی به مراتب کار با آن ها جالب تر است.

بهتر است که بدانید در این وضعیت سرعت انتقال داده ها ما بین 28.8 تا Kbps 33.6 خواهد بود حتی اگر دو کامپیوتر از مودم های 56 Kbps استفاده کنند، چرا که برای سرعت بالاتر باید بین شرکت مخابرات و کامپیوتر سرور خط تلفن دیجیتال E1 و یا در خارج T1 کشیده شده باشد.

البته این عمل ضعف بسیار بالایی دارد و آن هم مسائل امنیتی است که از طریق ترفندهای مختلف قابل حل است. هنگامی که یک Dialup Server را تنظیم می کنید، بصورت پیش گزیده، توانایی استفاده از منابع به اشتراک گذاشته شده تمام شبکه نیز داده می شود، و این موضوع هر چند جالب و مفید است اما می تواند بسیار خطرناک نیز باشد. البته تنها کاربرانی می توانند به یک کامپیوتر Dialup Server متصل شوند که برایشان سطح دسترسی تعریف شده باشد. اما چنان چه اسم و رمز کاربری تصادفا یا عمدا در اختیار یک فرد مشکل دار و با نیت سوء قرار گیرد، قطعا همه شبکه در خطر خواهد بود. ادامه مطلب …

فاصله گذاری بین خطوط ( Line Spacing ) یا فاصله دو خط کرسی ( Leading ) واژه ای است برای فضای بین خط های متن. هدف از فاصله گذاری خط معمولا ایجاد فاصله بین خطوط نوشتاری است به نحوی که برای خواننده دنبال کردن خطی که در آن قرار دارد آسان تر شود. متن نرمال HTML اغلب در همان حالتی که مرورگر مشخص می کند نمایش داده می شود، که معمولا به فاصله گذاری خط نزدیک است. اگر بخواهیم فاصله خطوط را از هم بیشتر کنیم، باید به صورت دستی برچسب <br/> را در آخر هر خط بیاوریم.

جدا از اینکه این شیوه خسته کننده است بلکه زمانی که کاربری صفحه نمایش را کوچکتر از بزرگترین خط می کند باز هم متن را خراب می کند. این کار طرح را از بین می برد مگر اینکه متن به وسیله ی یک سلول جدول با عرضی مشخص محدود شود. حتی اگر کاربر اندازه ی قلم پیش فرض را تغییر دهد، تمام فاصله گذاری ها از بین خواهد رفت.

CSS برای پشتیبانی و تنظیم فاصله گذاری بین خطوط از صفت line-hight استفاده می کند. مقدار ارتفاع خط می تواند در شکل های مختلف تعیین شود، اما غالبا به نقطه (pt)، پیکسل (px)، یا مقادیر نسبی مانند درصد نوشته می شود. ما می توانیم line-hight را برای کل حجم یک سند یا نواحی انتخاب شده یک متن به کار ببریم.

حساب سرانگشتی کلی چاپ این است که اندازه ی فاصله ی خطوط را بین یک سوم تا یک دوم بالای اندازه ی تایپ تنظیم کنند. بنابراین در صورتی که از قلم 12pt استفاده می کنید line-hight را برای 18pt یا مقادیری بیشتر به کار برید. اگر سایز نرمال قلم را نمی دانید آسان تر است که آن ها را برابر 2.5 ex مقدار دهی کنید ( لازم به ذکر است که 1 ex برابر است با ارتفاع x قلم معمولی )، ارتفاع x در بعضی سبک های حروف (Typeface)، مخصوصا قلم های sans-serif مانند Arial یا Helvetica زیاد است لذا نیاز به فاصله گذاری بیشتری برای.

اگر بدانید خواندن متن آنلاین چقدر سخت است ترجیح می دهید از یک line-hight با 2em یا 200% استفاده کنید. اگر در نظر دارید که از خطوط طولانی استفاده کنید باید line-hight را برای بهبود خوانا بودن متن افزایش دهید.

پی نوشت: مبدا کلمه Leading این حقیقت است که در زمان تایپ یا حروفچینی قدیمی، اپراتور میله های کوچکی از سرب را بین خطوط قرار می داد تا بتواند بین آن ها فاصله ایجاد کند. منبع: کتاب جناب توماس پاول

انگار همین دیروز بود سر سفره هفت سین بودیم ها. به چه زودی گذشت. نوروز امسال هم مثل بقیه ساله ها داره تموم می شه. دوباره این همه روزها رو باید برای فرارسیدن نوروز سال بعد لحظه شماری کرد.

اما امسال مثل سال های قبل آن چنان خوش نگذشت . حداقل برای من که آن چنان تعریفی نبود. می گن سالی که نکوست از بهارش پیداست. خدا خودش بقیه سال رو بخیر کنه. البته ناگفته نماند که روز سال تحویل یه حال و هوای دیگه ایی حاکم بود.

اول اینکه همین اول سالی ساعته رو یه یک ساعتی بردن جلو که بد جور خداییش حال گیریه. تا آدم بیاد با این سازعقب و جلو کردن ساعت برقصه، رقصیدن از یادش می ره. ما که آخرش به کله زنگ زدمون نرفت که این سنت عقب و جلو کردن ساعته مال چیه؟ نمی دونم چرخش زمینه؟ چرخش آدماست؟ نصف النهار خورده به مدار راس الجد و از این حرفا.

دوم اینکه رفقای ما یه خورده خیلی با معرفت اند. البته اونایی که به ما دسترسی دارن رو عرض می کنم، خدا نکنه یه روز تعطیل باشه و بدونن آدم می خواد یه نفس راحت بکشه. از همون صبح تا آخر شب درینگ درینگ زنگ می زنن که نمی دونم فلانی یه مرحمت و لطفی بکن و یه سرپا بیا خونه فلان سیستم عامل رو برام بریز، یا فلان سخت افزار رو نصب کن و از این چیزا. خلاصه این چند روز تعطیلی ما که این مدلی گذشت. در اینجا از همه دوستانی که شامل این بند می شوند عاجزانه تقاضا دارم که حداقل در روزهای تعطیل دست از سر کله کچل بنده بردارند. البته اگرهم برندارند ما بر می داریم. خواهشا به دل نگیرند. جهت رفاه حال این دوستان سعی می شود در فرصتی مناسب پارتیشن بندی هارد دیسک و نصب سیستم عامل های مختلف منجمله لینوکس و ویندوز آموزش داده شود.

سوم اینکه من طراح وب نیستم از قیمت ها و نرخنامه های این وادی هم آگاهی ندارم . خداییش این چهار تا پست در مورد طراحی وب که انداختیم تو الوان وب واسه ما درد سر شده. انشا الله هر وقت طراحی وب رو خوب یاد گرفتم خودم اینجا با فونت تاهوما، سایز 40، کالر قرمز می زنم طراحی وب پذیرفته می شود. البته امیدوارم اون موقع هم مثل الان پیداتون شه. ادامه مطلب …

در مطالعه کتاب جناب توماس به نکته ی جالبی برخورد کردم ، نویسنده در این باره می گوید: با وجودی که هنوز مطمئن نیستیم مرورگرها در خصوصیات CSS3 آینده چه چیزی را پشتیبانی می کنند ، اما برخی از جنبه های پشتیبانی رنگ برای اشاره به موارد ممکن آینده به طور خلاصه آمده است .

اول اینکه CSS3 امکان هماهنگ شدن با اجزا را به نقاط تیره می دهد. این کار می تواند از طریق هماهنگ کردن خصوصیات یک رنگ اصلاح شده که با rgba نشان داده می شود و آلفا را به عنوان مقدار چهارم اضافه می کند باشد. در ضمن این آلفا می تواند بین 0.0 تا 1.0 تغییر کند .

یک نوع پیشرفت دیگر که درآن معرفی شده است، توانایی مرتب کردن رنگ در قالب HSL است. این رنگ ها به صورت سه تایی مشخص می شوند ( سایه، اشباع، روشنی ). سایه به صورت گوشه ای از چرخه رنگ، جایی که قرمز 0 یا 360، سبز 120، آبی 240 و دیگر رنگ ها بین این ارقام هستند ظاهر می شود. اشباع به صورت درصد بیان می شود. بنابراین 0 درصد اشباع ندارد یا سایه ایی از رنگ خاکستری است، در حالی که 100 کاملا اشباع شده از سایه می باشد. روشنی هم به صورت مقدار درصدی نشان داده می شود، که روشنی 100 درصد به رنگ سفید و روشنی 0 به رنگ سیاه ظاهر می شود .

با وجوی که به نظر می رسد راه دیگری برای تعیین رنگ وجود دارد، اما تعیین رنگ HSL در جهت تنظیم رنگ ها شهودی تر است و به طور کلی خلق تنوعی از رنگ ها با ثابت نگه داشتن سایه و تنظیم کردن درجه اشباع و ته رنگ با این روش آسان تر به نظر می آید. رنگ های HSL، شبیه خصوصیات رنگ RGB، به موجب سیستم CSS3 مقدار آلفا را پشتیبانی می کنند و به وسیله HSLA اندازه گیری می شوند.

در نهایت CSS3 خصوصیاتی شبیه به نمای رنگی معرفی می کند، که خصوصیات نمای رنگی یک ICC ( International Color Consortium ) را جایز می شمرد. توانایی بهبود در نمایش مجدد رنگ در مرورگرها مدت هاست که در شرف وقوع است. چالش واقعی که با رنگ در وب می بینیم این است که با چنین تنوع وسیعی از دیدگاه های در حال وقوع، اگر دقت نکنیم، تفاوت بین اینکه چه رنگ هایی را تعیین می کنیم و چه رنگ هایی واقعا نمایش داده می شوند بسیار بزرگ است .