فاصله گذاری بین خطوط ( Line Spacing ) یا فاصله دو خط کرسی ( Leading ) واژه ای است برای فضای بین خط های متن. هدف از فاصله گذاری خط معمولا ایجاد فاصله بین خطوط نوشتاری است به نحوی که برای خواننده دنبال کردن خطی که در آن قرار دارد آسان تر شود. متن نرمال HTML اغلب در همان حالتی که مرورگر مشخص می کند نمایش داده می شود، که معمولا به فاصله گذاری خط نزدیک است. اگر بخواهیم فاصله خطوط را از هم بیشتر کنیم، باید به صورت دستی برچسب <br/> را در آخر هر خط بیاوریم.

جدا از اینکه این شیوه خسته کننده است بلکه زمانی که کاربری صفحه نمایش را کوچکتر از بزرگترین خط می کند باز هم متن را خراب می کند. این کار طرح را از بین می برد مگر اینکه متن به وسیله ی یک سلول جدول با عرضی مشخص محدود شود. حتی اگر کاربر اندازه ی قلم پیش فرض را تغییر دهد، تمام فاصله گذاری ها از بین خواهد رفت.

CSS برای پشتیبانی و تنظیم فاصله گذاری بین خطوط از صفت line-hight استفاده می کند. مقدار ارتفاع خط می تواند در شکل های مختلف تعیین شود، اما غالبا به نقطه (pt)، پیکسل (px)، یا مقادیر نسبی مانند درصد نوشته می شود. ما می توانیم line-hight را برای کل حجم یک سند یا نواحی انتخاب شده یک متن به کار ببریم.

حساب سرانگشتی کلی چاپ این است که اندازه ی فاصله ی خطوط را بین یک سوم تا یک دوم بالای اندازه ی تایپ تنظیم کنند. بنابراین در صورتی که از قلم 12pt استفاده می کنید line-hight را برای 18pt یا مقادیری بیشتر به کار برید. اگر سایز نرمال قلم را نمی دانید آسان تر است که آن ها را برابر 2.5 ex مقدار دهی کنید ( لازم به ذکر است که 1 ex برابر است با ارتفاع x قلم معمولی )، ارتفاع x در بعضی سبک های حروف (Typeface)، مخصوصا قلم های sans-serif مانند Arial یا Helvetica زیاد است لذا نیاز به فاصله گذاری بیشتری برای.

اگر بدانید خواندن متن آنلاین چقدر سخت است ترجیح می دهید از یک line-hight با 2em یا 200% استفاده کنید. اگر در نظر دارید که از خطوط طولانی استفاده کنید باید line-hight را برای بهبود خوانا بودن متن افزایش دهید.

پی نوشت: مبدا کلمه Leading این حقیقت است که در زمان تایپ یا حروفچینی قدیمی، اپراتور میله های کوچکی از سرب را بین خطوط قرار می داد تا بتواند بین آن ها فاصله ایجاد کند. منبع: کتاب جناب توماس پاول

انگار همین دیروز بود سر سفره هفت سین بودیم ها. به چه زودی گذشت. نوروز امسال هم مثل بقیه ساله ها داره تموم می شه. دوباره این همه روزها رو باید برای فرارسیدن نوروز سال بعد لحظه شماری کرد.

اما امسال مثل سال های قبل آن چنان خوش نگذشت . حداقل برای من که آن چنان تعریفی نبود. می گن سالی که نکوست از بهارش پیداست. خدا خودش بقیه سال رو بخیر کنه. البته ناگفته نماند که روز سال تحویل یه حال و هوای دیگه ایی حاکم بود.

اول اینکه همین اول سالی ساعته رو یه یک ساعتی بردن جلو که بد جور خداییش حال گیریه. تا آدم بیاد با این سازعقب و جلو کردن ساعت برقصه، رقصیدن از یادش می ره. ما که آخرش به کله زنگ زدمون نرفت که این سنت عقب و جلو کردن ساعته مال چیه؟ نمی دونم چرخش زمینه؟ چرخش آدماست؟ نصف النهار خورده به مدار راس الجد و از این حرفا.

دوم اینکه رفقای ما یه خورده خیلی با معرفت اند. البته اونایی که به ما دسترسی دارن رو عرض می کنم، خدا نکنه یه روز تعطیل باشه و بدونن آدم می خواد یه نفس راحت بکشه. از همون صبح تا آخر شب درینگ درینگ زنگ می زنن که نمی دونم فلانی یه مرحمت و لطفی بکن و یه سرپا بیا خونه فلان سیستم عامل رو برام بریز، یا فلان سخت افزار رو نصب کن و از این چیزا. خلاصه این چند روز تعطیلی ما که این مدلی گذشت. در اینجا از همه دوستانی که شامل این بند می شوند عاجزانه تقاضا دارم که حداقل در روزهای تعطیل دست از سر کله کچل بنده بردارند. البته اگرهم برندارند ما بر می داریم. خواهشا به دل نگیرند. جهت رفاه حال این دوستان سعی می شود در فرصتی مناسب پارتیشن بندی هارد دیسک و نصب سیستم عامل های مختلف منجمله لینوکس و ویندوز آموزش داده شود.

سوم اینکه من طراح وب نیستم از قیمت ها و نرخنامه های این وادی هم آگاهی ندارم . خداییش این چهار تا پست در مورد طراحی وب که انداختیم تو الوان وب واسه ما درد سر شده. انشا الله هر وقت طراحی وب رو خوب یاد گرفتم خودم اینجا با فونت تاهوما، سایز 40، کالر قرمز می زنم طراحی وب پذیرفته می شود. البته امیدوارم اون موقع هم مثل الان پیداتون شه. ادامه مطلب …