امیدوارم میمنت سال جدید طلیعه‌ی موفقیت‌های بزرگ هم برای شما و هم برای خودم باشه. در لحظه حلول سال نو با زمزمه کردن دعای عرفانی یا مقلب القلوب و الابصار، دعا گوی ما هم باشید. عید بر همگان مبارک باد

چند وقت پیش در یک پروژه کوچک با کلاس SimplePie آشنا شدم. انصافا در تجزیه عناصر درونی فید عالی عمل می‌کرد به خصوص اینکه مکانیزم caching مناسبی داشت. دو هفته قبل تصمیم گرفتم از این کلاس در قالب یه کامپونت برای CakePHP بمنظور ایجاد سیستمی مشابه بلاگرولینگ استفاده کنم.

خوشبختانه تا امروز با وجود کمبود وقتی که داشتم این وب اپلیکیشن کوچک رو تا یه جایی رسوندم نتیجه‌اش هم بلاگرول همین‌جاست. بعلت پهنای باند محدودم مجبور شدم فعلا پروژه را روی یک سرور رایگان ران کنم. هنوز پروژه تکمیل نشده و اگه فرصتم اجازه بده روی مولتی یوزر بودنش کار می‌کنم. (البته خبرهای خوشی از تیم توسعه بلاگرولینگ به گوش میرسه شاید تا اون زمان دوباره همه برگشتیم)

مهمترین دلیلم برای عدم استفاده از یه تجزیه‌گر فید ساده بمنظور لیست کردن وبلاگ‌ها، عدم ویرایش عناصر فیدها بود. حالا با استفاده از یه مکانیزم کش مناسب و ذخیره آخرین فید هر بلاگ در MySQL هم عناصر عنوان و توضیحات فیدها قابل ویرایش هستند و هم از لحاظ بهینه‌سازی بار سرور برای لیست‌های طولانی کمتر می‌شه.

لیست بلاگرول اینجا هر 15 دقیقه رفرش می‌شه خروجی فید بلاگرول من هم اینجاست. این‌ها همه رو گفتم برای این که بگم با گسترش کاربرد فید‌ها تگ pubDate خیلی مهمه. خیلی‌ها هنوز آیتم‌های فیدشون این برچسپ رو نداره یا مقدارش معتبر نیست!

منابع زیادی برای آموزش این فریم‌ورک روی وب هست. برای دو نسخه 1.1 و 1.2 که با هم تفاوت‌هایی دارند، بطور جداگانه راهنمای کاملی در سایت اصلی کیک پی‌اچ‌پی موجوده. قسمت مثال‌ها و بخصوص The Cake Blog Tutorial محبوب‌ترین قسمت این راهنما است. در این آموزش یاد میگیرید که چطور بر پایه این فریم‌ورک یه وبلاگ ساده بسازید.

هدفم از کیک پی‌اچ‌پی و راهنما گفتنش معرفی پست‌های James Fairhurst در این رابطه هست. حدود آوریل امسال James یه سری آموزش در رابطه با ایجاد یک کاتالوگ DVD با CakePHP‌ رو شروع کرد. این آموزش‌ شامل 12 قسمته که دو هفته قبل قسمت آخرش تموم شد. لیست این پست ها رو در زیر آوردم که انصافا‍ یکی از دیگری بهتره:

• + Part 1: Setup of CakePHP and creation of the tables and models
  + Part 2: Creating the first controller and the corresponding views
  + Part 3: Creating two more controllers with the respective views
  + Part 4: File upload and introduction of jQuery
  + Part 5: Working with a HABTM association
  + Part 6: Adding authentication to the application
  + Part 7: Graphical design of the application
  + Part 8: Realizing the design with HTML and CSS
  + Part 9: Introduction to layouts and elements
  + Part 10: Defining the start page
  + Part 11: Using requestAction
  + Part 12: Finishing the application

فقط کافیه یه خورده زمان داشته باشید و البته اشتیاق برای یادگیری این فریم‌ورک. نتیجه‌ی نهایی آموزش بالا رو می‌تونید اینجا ببینید. سعی می‌کنم پست‌های آینده ام بیشتر در رابطه با توضیح ساختار MVC و آموزش CakePHP باشه.

امسال برای من سال خیلی بدی نبود هر چند لحظات تلخی رو در این سال تجربه کردم ولی در کنار اون شیرین‌ترین‌ها هم وجود داشت. به بعضی از اهداف و خواسته‌هام رسیدم، باقی یا نیمه‌کاره موند یا اصلا بهشون نرسیدم و رفت برای سال آینده.

امیدوارم سال جدید طلیعه‌ی موفقیت‌های بزرگ برای شما و هم برای خودم باشه. در لحظه حلول سال نو با زمزمه کردن دعای عرفانی یا مقلب القلوب و الابصار، دعاگوی ما هم باشید. عید بر همگان مبارک باد.

پی نوشت نامرتبط:
نزدیک به هشت ماه می‌شود از سرویس رایگان Clicky استفاده می‌کنم. مزیت‌های آن در مقابل دیگر ویزیتور آنالیزگرها قابل توجه است (در اینجا جدول مقایسه‌ای همه چیز را نشان می‌دهد) فیلترهای جالبی برای اطلاعات ویزیتورها دارد و مهمتر از همه به طور پیوسته آپگرید می‌شود.

در اکانت رایگان تنها برای 21 روز اجازه استفاده از تمام قابلیت‌ها وجود دارد. امروز دل را به دریا زدم و اکانت بلاگر یکساله Clicky را خریدم البته نه برای دو سه ویزیتور اینجا. اگر شما هم دنبال یک آنالیزگر جمع جور و حرفه‌ای می‌گرید Clicky را امتحان کنید.

خلاصه این که با صرف کمی وقت توانستم این پلاگین رو طوری کاستومایز کنم که مشابه پلاگین قبلی کار کنه و چیدمان قبلی وبلاگ رو بهم نزنه و در نهایت وردپرس رو با موفقیت به روز کردم. چند مورد به ذهنم جالب اومد که در ادامه توضیح می‌دم:

نسخه 2.3 به نظر پایدارتر میاد (هر چند فکر می کنم همین امروز فردا نسخه جدیدی برای رفع بعضی از باگها منتشر بشه) و مهمتر اینکه یکسری تغییرات بنیادی در این نسخه صورت گرفته که در تاریخ انتشار وردپرس بی سابقه بوده مهمترینش تغییر در جداول پایگاه داده است که هنوز دلیلش رو نمی‌دونم.

همچنین یه مورد دیگه که شاید هنگام بروز رسانی متوجه نشده باشید (به علت اینکه دیتابیس همون مقادیر اولیه رو داره) بروزرسانی لیست بلاگ‌رول پیشفرض وردپرس هست. از همون اولین نسخه‌ای که وردپرس منتشر شد این لیست شامل وبلاگ‌های توسعه‌دهندگان وردپرس بوده اما حالا تنها به مستندات خود وردپرس اشاره شده. هر چند به گفته Carthik این چند ساله لینکها حداقل یه رتبه تاپ گوگلی به ارمغان آورد.

فکر می‌کنم اکثر تغییرات جز مهمترین و البته محبوب‌ترین ایده‌ها و پیشنهادات کاربران وردپرس بودند و این جای تحسین داره. اما من خیلی از نامهای جدید در دیتابیس استقبال نکردم ‌ همانطور که خود مستندات وردپرس اشاره کرده:

• WordPress 2.3 introduces our new taxonomy schema. Any plugin that queries against the old table will break horribly. Plugins that use the category API should be fine. This new schema replaces the categories, post2cat, and link2cat tables with three new tables that are more flexible.
  Three new terms tables (schema) term_relationships, term_taxonomy, and terms support combined post categories, link categories, and the new tags. The tables, categories, link2cat, and link2post, are gone!

اگر جداول جدید در رابطه با دسته‌ها و برچسب‌ها و فرضاً لینک‌های بلاگ‌رول هستند خوب بهتر اینه که جداول هم نامی مشابه داشته باشند. در صورتی که از نامهای جدید هیچ نقشی در مورد جایگاه آنها در دیتابیس نمی‌شه تصور کرد. تمام این سه نام کاملاً نو هستند و هرگز قبل از این در تاریخ انتشار وردپرس نبوده‌اند. من مطمئنم باید دلیل خوبی برای این نامگذاری وجود داشته باشه و مشتاقم که در این مورد بیشتر بدانم…

من زیاد با رابط کاربری وردپرس مشکلی نداشتم ولی احساس می‌کنم با افزودن فیلد برچسب برای هر پست، اگر از آژاکس برای کامل کردن اتوماتیک برچسپ استفاده می‌شد خوب بود. همچنین نبود یه قسمت مجزا برای مدیریت برچسب‌ها واقعا یه مشکل بزرگه! من به شخصه با Slug برچسبها و فارسی نوشتنش حساسیت دارم نه ظاهر خوبی در دیتابیس داره نه هم در یو.ار.ال مگر اینکه برچسب‌ها رو انگلیسی بنویسم یا برای هر برچسب slugش رو از خود دیتابیس به فرم انگلیسی ویرایش کنم چون هیچ رابطی برای این‌کار در پانل تعریف نشده است. هر چند که با نوشتن یک پلاگین ساده این مشکل قابل حله اما امیدوارم در نسخه‌های آینده وردپرس این مشکل حل شود.

پی‌نوشت: کمی سه جدول جدید رو وارسی کردم نظرم در مورد ساختار دیتابیس عوض شد. بنظرم این taxonomy آزادی بیشتری به توسعه دهندگان خواهد داد. برای مثال شما قادر خواهید بود برای هر آبجکتی در پایگاه داده از جمله پست‌ها، صفحات، لینکها و برچسب‌ها taxonomy جداگانه و متفاوتی داشته باشید. در مورد خود واژه term هم اینجوری می‌شه بیان کرد که در واقع یه کلمه کلیدی هست که آبجکت رو توصیف می‌کنه و taxonomy هم یک سیستم دسته‌بندی که term هر آبجکتی رو کنترل می‌کنه. رویکرد جالبی بنظر می‌رسه فکر می کنم این حرکت پیشرفت‌های و بهبودهای بزرگی رو آینده به دنبال خواهد داشت.

شعر: سیاوش کسرائی
پی نوشت: متاسفانه این‌ روزها درگیر یکسری مسائل شخصی هستم و کمتر فرصت می‌کنم به اینجا برسم. امیدوارم در آینده نزدیک بتوانم بیشتر بنویسم.

مقالات جالبی در خصوص آموزش و پژوهش علم اقتصاد در این همایش مطرح و میزگردهایی در این خصوص انجام خواهد شد. علاوه برمباحث مطرح شده، فرصت مناسبی است تا با اقتصاددانان کشور که در این همایش شرکت کرده‌اند از نزدیک بیشتر آشنا شد. در آینده در این مورد بیشتر خواهم نوشت.

اما امروز که به خانه آمدم با پاکت ارسالی سی ‌دی‌های اوبونتو نسخه ۷.۰۴ مواجه شدم. جالب اینکه علاوه بر سی دی‌ها، چند برچسپ زیبا با آرم اوبونتو و البته شعار Linux for human beings در پاکت قرار داشت. از شرکت Canonical که این بسته را برایم فرستادند هم متشکرم. و خلاصه اینکه از امروز من هم به جمع کاربران این توزیع محبوب لینوکس پیوستم.

این مجله 35 طراح و کمپانی برتر در سرتاسر جهان را در ماه مارس انتخاب کرده و از آن‌ها خواسته تا به 5 سئوال در رابطه با طراحی پاسخ‌ دهند تا از این طریق دانش و تجربه‌هایشان را با دیگر توسعه‌دهندگان تقسیم کنند. پنج سئوال به این صورت بوده است:

• 1- یک جنبه از طرح که بیشترین ارجحیت را به آن می‌دهید.
  2- یکی از مفیدترین تکنیک‌های CSS که اغلب از آن استفاده می‌کنید.
  3- یک فونت که اغلب در پروژه‌ها بکار می‌برید.
  4- یک کتاب عالی در زمینه طراحی که خواندن آن را توصیه می‌کنید.
  5- یک مجله در زمینه طراحی که بصورت روانه یا هفتگی می‌خوانید.

این مجله می‌نویسد در انتها، پاسخ‌های بیشتری از آنچه انتظار داشتیم دریافت کردیم. بیش از 80 تکنیک سی‌ اس اس ، ایده طراحی، پیشنهاد، فونت، کتاب‌های مرتبط با طراحی وب و مجلات آنلاین در این خصوص. که همه آن‌ها در اینجا لیست شده است. دانستن این جالبه که طراح‌های معروف چگونه طرح‌های بی‌نظیری رو خلق می‌کنند.

اصل مقاله را خودتان بخوانید، فرصت اندکم اجازه ویرایش و نگارش آن را نمی‌دهد. باید در لینکدونی بالا معرفی می‌شد ولی جذابیتش ایجاب می‌کرد کمی در موردش توضیح دهم.

این اواخر برای کار راحت‌تر با PHP و بخصوص GTK لینوکس فدورا کور 6 را نصب کردم. خوشبختانه تمام سخت‌افزارها شناسایی شدند و تنها مشکلم با بلوتوث بود که امروز که کرنل را به روز کردم آن هم رفع شد. مشکل دیگر فونت تاهوما بود، اوایلی که این فونت را نصب کردم خیلی اذیتم می‌کرد (شاید بدلیل عادتی بود که به ClearType مایکروسافت داشتم، هر چند آنجا هم مجبور بودم از ClearTweak برای کنترلش استفاده کنم) اما الان برعکس شده است.

تنها موردی که فکر می‌کنم در ویندوز بود و اینجا نیست، کرک و سریال و … باشد . که یکی از صدها مزیت دنیای کد باز است. هیچ تعصبی نسبت به لینوکس و ویندوز ندارم اما کد باز را به دلیل دادن آزادی بیشتر به کاربر بیشتر می‌پسندم. امیدوارم فرصت این را داشته باشم که به عنوان یک کاربر تازه‌کار لینوکس هر چه را فرا می‌گیرم منتشر کنم.

حرفه‌ای‌ها این نوع قهوه رو بعد از ریختن داخل فنجان به کمک كمى خامه رقیق شده با شیر پرچرب و البته کمی دقت و حوصله تزیین می‌کنند که زیبایی خاصی رو به این نوع از قهوه می‌ده و لذت خوردنش رو دو چندان می‌کنه و باعث شده تا این هنر تزیین قهوه رو، هنر اسپرسو بنامند. (من در کافی شاپ‌های ایران این چنین تزییناتی رو تا بحال ندیدم) اگر می‌خواهید از نزدیک با هنر تزیین آشنا بشین این ویدیو YouTube رو از دست ندین. نیویورک تایمز همچنین مقاله مفصلی در مورد آموزش هنر اسپرسو به همراه یک فیلم دارد. نمونه‌هایی از این هنر رو در تصاویر زیر مشاهده می‌کنید:

آن قدر زیبا تزیین شده‌اند که کمتر کسی راضی خواهد شد کمی از آن بخورد. دلت می‌خواهد تصویرش را قاب بگیری بزنی به دیوار اتاقتت.

از پیامبر وب نویس، حمید‌رضا محمدی و محمد میهن خواه عزیز که من رو هم به این بازی دعوت کردند، سپاسگزارم. با اینکه خیلی چیز مهمی برای اعتراف ندارم ولی فکر می‌کنم پنج تا از همه مهمترش اینان:

1- یه زمانی عاشق شنا و استخر و این ماجراها بودم، سال دوم دبیرستان به طور اتفاقی در عمق 4.5 متر نفسم گرفت و از حال رفتم. از همون زمان از استخر و آب و دریا وحشت دارم.

2- به اندازه یه سنسور حساسم. یه مورد خاصی که پیش بیاد مدت‌ها در ذهنم می‌مونه و شاید هیچ وقت پاک نشه. ولی تا جایی که تونستم سعی کردم به آینده جدای از گذشته فکر کنم. البته این حساس بودن در مود کارم بیشتر مصداق پیدا می‌کنه. هر کاری رو حتی اگه سودی هم برام نداشته باشه باید تمام و کمال انجام بدم و تا وقتی کار تموم نشده آرامش ندارم.

3- الوان وب تنها وبلاگی نیست که می‌نویسم، وبلاگ دیگری به زبان روسی دارم که در جای خودش آدرسش را فاش خواهم کرد (جدای از الوان وبِ وردپرس دات کام، که فقط برای تست ساخته شده و چند پستش عمدتاً انگلیسی است)

4- با خواب اصلاً میانه خوبی ندارم. اگر خیلی سرم شلوغ باشد با 3 ساعت خواب در 24 ساعت شبانه روز هیچ مشکلی ندارم (بارها و بارها برایم پیش آمده که به همین سه ساعت اکتفا کردم)

5- همیشه سعی کردم “نه گفتن” را بیاموزم و به طرز قاطعانه، اما با خوشرویی به دوستان بفهمانم که گرفتار هستم، اما اعتراف می‌کنم که زیاد موفق نشده‌ام.

من هم بنا به شیوه این بازی دوستان زیر رو دعوت می‌کنم. شرمنده از حد نصاب کمتره، هر کسی رو خواستم دعوت کنم تکراری بود. مانی منجمی، علی ستاری، زندگی دیجیتال

اما این روزهای آخر سال میلادی در وبگردی‌های روزانه با ایده‌های جالبی در وب مواجه می‌شوم، وب سایت‌هایی جهت هر چه با‌شکوه‌تر شدن کریسمس در دنیای مجازی. یکی یکماه مانده به پایان سال هر روز یک سایت زیبا معرفی می‌کند. دیگری سایتی است با نام 24Ways که حتما می‌شناسید. هر سال 24 مقاله جدید در زمینه توسعه وب توسط معروف‌ترین توسعه‌دهندگان و طراحان وب منتشر می‌کند که نظیر ندارد. به طوریکه مقالات هر سال یکماه مانده به پایان سال‌(در دسامبر)، هر روز یک مقاله منتشر می‌شود و صدها سایت مشابه که هر سال با ایده‌های نو و خلاقانه پا به عرصه وب می‌گذارند.

چه می‌شود از همین الان به فکر شویم تا عیدمان را فراتر از سال پیش به وب بیاوریم. ایده‌های جدید مطرح کنیم و حداقل تا جایی که می‌توانیم آن‌ها را عملی کنیم.

+ پی نوشت: بابت حذف کامنت‌های این پست و پست قبل متاسفم. مشکل حل شد.

بعد از اینکه رفتم دنبال برنامه‌نویسی و طراحی وب باز هم وضعیت به همین منوال بود. در کارهایی که انجام می‌دادم بودند کسانی که به ما وصله‌های این مدلی بزنند. آن موقع به خودم می‌گفتم بی‌خیالش. به قول معروف از این گوش می‌شنوم و از اون گوش…
اما این روزها در محیط کاری‌ام و دیگر محیط‌ها می‌بینم که این حس مسئول بودنم در مورد کاری که انجام می‌دهم کار دستم می‌دهد. حتی اگر موارد فوق را نداشته باشد حداقلش این است که شخصیتم انگشت‌نمای دیگران در یک اجتماع کوچک می‌شود. راست می‌گویند خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو.

امروز مشابه موارد گذشته با من برخورد شد. این ترم خیر سرم 3 واحد کار تحقیقاتی دارم. وقتی طرح تحقیق را به استاد محترم ارائه دادم بی‌مقدمه گفت: این کار شما نیست. همه حرف‌هایشان بجای خود ولی این حرف خیلی برام گرون تموم شد: “انتظار داشتم خودتون برید دنبال کار…” و کلی نصیحت. دوستانی که مرا می‌شناختند صدایشان درآمده بود. دلم نمی‌خواست هیچ چیزی بگویم. به استادی که از چهار تا جدول و دو تا خط شکسته نستعلیق نوشتن و یک حاشیه و کادر این ور و آن ور کردن، این چنین قضاوت می‌کند چه می‌توان گفت؟ اگر استاد محترم قبل از وصله زدن کمی از سابقه‌ی کارهای پژوهشی‌ام می‌پرسید، این حرف رو می‌زد؟ کما اینکه وقتی در انتهای کلاس به اصرار یکی از دوستان کمی از کارهایم برایش گفتم کاملا قانع شد.

من از هیچ چیز حرص نمی‌خورم ولی از دیگران، از استاد دانشگاه، از فردی که عضو هیات علمی دانشگاه است، فردی که تجربه کاری‌اش به اندازه موهای سفید سرش هست انتظار دیگری دارم. ایراد بزرگی که ماها داریم همین است. قبل از اینکه در مورد شخصی یا چیزی اطلاعاتی داشته باشیم شروع به انتقاد می‌کنیم، طرف را به هزار دلیل محکوم می‌‌کنیم و حتی به جاهایی ارتباطش می‌دهیم که طرف در خواب هم ندیده‌ است.
البته این منوط به امروز من نمی‌شود در اجتماعات دیگر هم این وجود دارد و البته نه برای من بلکه برای همه افراد مثل من. هر چند به امروز و گذشته توجهی ندارم ولی مطمئنم برای دفعات بعدی روی کاری که انجام ‌می‌دهم تاثیر خواهد داشت.

در همین راستای گرایشات و تمایلات به سمت اقتصاد، علی الخصوص اقتصاد مملکت گل مان (که هیچ متغیر کلانش در چهارچوب تئوری های اقتصادی قابل توجیه نیست یا توجیه اش کمرشکن است) دست به یک کار پژوهشی، تحقیقاتی زده ام در مورد صنایع کوچک البته در سطح منطقه‌ای و استانی. و تاکنون جز انتظار پشت درب دفتر ارتباط با صنعت و سازمان صنایع و معادن کار دیگری نکرده‌ام.

از طرف دیگر روز و شب منتظرم و مثل این‌که باید یکماه دیگر هم منتظر بمانم تا کمی ذهنم آرام شود (خودتون بهتر از من می‌دونید انتظار چه قدر سخته، مخصوصا وقتی که مورد انتظارت هم خیلی برات عزیزه، اون هایی که منو ذاتاً می شناسن که بهتر) وقتی منتظری، ذهنت منتظر است و تخیلاتت مثل سوهان تفرکت را می سائد حداقل برای من این‌طور است. وقتی انتظارم به پایان رسید منم داد می زنم “بسه بسه، انتظار…” آن زمان فکر می‌کنم و امیدوارم وضع از اینی که هست بهتر شود.

دو ماه دیگر هم الوان‌وب اکسپایر می‌شود فعلا برنامه دقیقی برایش ندارم. ناچاراً مجبورم برای کاهش دغدغه های ذهنیم، حداقل به مدت دو ماه از این حواشی مرخصی نیمه وقت بگیرم. البته همانطور که شاهد و ناظرید اینجا از دیر وقت مرخصی گرفته، ماهی به زور یک یا دو پست نیمه آبکی نوشتن، این موضوع را کاملا تصدیق می‌کنه. منظورم از مرخصی از جواب ندادن ایمیل ها و آفلاین ها و این موارد بود. این را گفتم که اگر ایمیل زدید و جواب ندادم داغ نکنید. به‌هر حال هر وقت فرصت کنم حتما تا جایی که بتوانم پاسخگو خواهم بود.